Spacerując przez wiele lat po mieście doszedłem do wniosku, że miejsc, które kojarzą się z Adamem Mickiewiczem jest w Poznaniu całkiem sporo, choć nie do końca zdajemy sobie z tego na co dzień sprawę. Dlatego zgodnie z regułą "bądź turystą w swoim mieście, z aparatem w dłoni i biografią Mickiewicza w kieszeni, udałem się zwiedzać z twardym postanowieniem, że będzie to spacer po Poznaniu śladami wieszcza.
Adam Mickiewicz vel Adam Mühl (pod takim nazwiskiem przebywał w Poznaniu) uważany za największego pisarza polskiego, jednego z tzw. "wieszczów", spędził w Wielkopolsce zaledwie kilka miesięcy od sierpnia 1831 r. gdzie dotarł z Paryża, chcąc się przedostać do Królestwa, na wieść o wybuchu powstania listopadowego. Jednak albo mu się to nie udało albo zaniechał tego czynu goszcząc w Wielkopolskich dworach na polowaniach i przyjęciach. Wieszcz był podejmowany przez liczne rodziny ziemiańskie w ich wiejskich rezydencjach. Blisko zaprzyjaźnił się z Konstancją Łubieńską z Budziszewka, kobietą o niezwykłej wiedzy i inteligencji. Odwiedził też Poznań, goszcząc w ówczesnym Hotelu Berlińskim (u zbiegu al. Marcinkowskiego i ul. 23 Lutego), który prowadził wówczas Kacper Kramarkiewicz. Po upadku powstania wrócił w 1832 do Paryża. Tak zatem Wielkopolska była ostatnim regionem Polski, a Poznań ostatnim miastem polskim, w którym przebywał Mickiewicz przed śmiercią.

Tablica umieszczona na budynku stojącym na miejscu dawnego Hotelu Berlińskiego
Wieszcz zmarł w 1855 roku w Stambule i został pochowany w Paryżu na cmentarzu polskim w Montmorency. 1890 prochy poety złożono w krypcie katedry wawelskiej. Jednak jego pierwszy pogrzeb odbył się właśnie w Poznaniu w kościele św. Marcina. Był to oczywiście symboliczny pochówek zainicjowany przez Teofila Mateckiego. Uroczystość, która odbyła się 15 stycznia 1856 roku została w całości sfinansowana ze środków zbieranych tego dnia, a z tego co zostało poznańczycy postanowili wystawić wieszczowi pomnik.

Miejsce po pierwszym pomniku Adama Mickiewicza
I tak 7 maja 1859 roku został odsłonięty na skwerze przy kościele w. Marcina pierwszy w Poznaniu i na świecie pomnik Adama Mickiewicza dłuta Władysława Oleszczyńskiego. Jednak z powodu nietrwałości materiału z jakiego został wykonany szybko zaczął niszczeć i przeniesiono go na podwórze Towarzystwa Przyjaciół Nauk (ul. Mielżyńskiego) a w dawnej lokalizacji stanęła kopia z brązu wykonana w 1904 roku przez Władysława Marcinkowskiego. W ten sposób Poznań stał się jedynym miastem na świecie mającym dwa pomniki wieszcza.

Drugi pomnik Adama Mickiewicza (imitacja), dziedziniec TPN, ul Mielżyńskiego
Oby dwa monumenty zostały zniszczone w czasie II wojny światowej. Poznańczycy zaradzili jednak temu i w latach 60-tych XX wieku stanął na placu przed Uniwersytetem trzeci pomnik Adama Mickiewicza dłuta Bazylego Woytowicza, natomiast w roku 1998 na dziedzińcu TPN stanęła imitacja pierwszego pomnika wieszcza dłuta Józefa Petraka. W ten sposób Poznań jest nadal jedynym miastem na świecie z dwoma pomnikami poety.

Trzeci Pomnik Adama Mickiewicza, Plac A. Mickiewicza
Na pomnikach się jednak nie skończyło, gdyż Mickiewicz w Poznaniu miał wielu zwolenników a największym z nich był Edward Hrabia Raczyński, który po lekturze Pana Tadeusza wysłał poecie do Paryża 200 talarów na inne patriotyczne dzieła, licząc, że będą wydane w Poznaniu.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza - Collegium Minus
Niestety tak się nie stało, jednak nazwisko Mickiweicza znajdziemy na wielu pracach naukowy, poematach czy też podręcznikach a to za sprawą ustanowienia wieszcza patronem Uniwersytetu Poznańskiego, który od 31.12.1955 roku nazywa się Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, a park i plac znajdujące się przed głównym budynkiem uczelni (Collegium Minus) nazwane są nazwiskiem poety. A na dodatek, niegdyś najlepiej wyposażona księgarnia w Poznaniu, przy ul. Fredry (dawniej ul. Lampego), nosi nazwę Księgarnia im. Adama Mickiewicza.

Park im. Adama Mickiewicza

Plac Adama Mickiewicza
Jednak to nie wszystko co Poznań wiąże z wieszczem. Jeszcze przed I Wojną Światową powstało Towarzystwo wykładów Ludowych im. Adama Mickiewicza a po wojnie w 1922 roku Gimnazjum jego imienia, które funkcjonuje do dziś jako VIII Liceum Ogólnokształcące. Liceum znajduje się w budynku przy uli. Głogowskiej (przystanek za rynkiem Łazarskim w stronę Hetmańskiej), a przed budynkiem został umieszczony Głaz poświęcony pamięci patrona szkoły Adama Mickieiwcza.

VIII Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza
oraz głaz poświęcony Adamowi Mickiewiczowi (w prawym dolnym rogu)
W tym samym mniej więcej czasie w roku 1919 jedna z Jeżyckich ulic otrzymała nazwę Adam,a Mickiewicza a mieszcząca się przy niej Apteka (róg ul. Mickiewicza i Dąbrowskiego) nosi imię wieszca. No i wreszcie wizerunek poety odnajdziemy również na frontonie siedziby Towarzystwa Przyjaźni Polsko - Radzeckiej tuż obok portretu Puszkina.

ul. Adama Mickiewicza
Zatem w Poznaniu mamy Liceum, Uniwersytet, Księgarnię, Aptekę, Plac, Park, Ulicę Adama Mickiewicza, łaz, tablicę i dwa pomniki i miejsce po trzecim pomniku wieszcza. Ponadto Muzeum Narodowe w Poznaniu, Oddział IX w Śmiełowie poświecone jest Adamowi Mickiewiczowi.
Czy Nowogródek, Wilno, Lwów, Kraków, Warszawa, Paryż, Rzym, Lozanna czy jakiekolwiek inne miasto w którym przebywał Adam Mickiewicz mogą się poszczycić takim hołdem poety? Nie Poznań jest tu wyjątkowy. I po tym dniu mickiewiczowskim w Poznaniu muszę przyznać, że trafnie to wszystko określili Marcin Januszkiewicz i Adam Pleskaczyński w swojej książce "I hay vivat Poznańczanie" pisząc: "Adam Mickiewicz to obiekt kultu wyznawanego w Poznaniu z rozmachem nie spotykanym w innych miastach i dzielnicach Polski".
„On przeszedł tak blisko nas, rozpalił umysły i serca”
[Bojanowski, G. „Rękopis dla wnuków”]
Linki:
Previous page: Zabytki warte poznania Next page: Zapomniany zakątek Poznania - ul. Hutnicza